Toen mijn vriend en ik in 2016 een pauze van onze relatie namen, was dat aan verschillende factoren te wijten. Hij was depressief, ik had een burn-out. We worstelden allebei met onverwerkt verdriet van vroeger en wisten elkaar flink in onze pijn te raken. Hoewel we dolgraag samen wilden zijn, leek het niet te lukken om een weg te vinden. We begrepen er niets van, want we waren nooit eerder zo verliefd geweest en wisten zeker dat we samen verder wilden. Door afstand van elkaar te nemen, hoopten we ruimte te creëren om afzonderlijk van elkaar aan ons eigen proces te werken.

Ik vroeg me af wat er mis was met mij. In mijn twee eerdere relaties werd over mijn grenzen heen gegaan en ook in deze relatie was dat aan de orde. Ik vond mezelf een erg leuke partner en had graag een relatie gehad met iemand zoals mezelf: ik was trouw, eerlijk, lief, loyaal en bovendien heel flexibel, meevoelend en beschikbaar. Jaren zelfonderzoek hadden me ook laten zien dat ik perfectionistisch, kritisch en ongeduldig was, maar niet in problematische mate. Waarom was het voor mijn partners dan nooit goed genoeg en moest het altijd meer en beter?

De dynamiek van aantrekken en afstoten

Antwoorden kwamen toen ik me bewust werd van de gevolgen van mijn onveilige hechting. In mijn zoektocht kwam ik het boek Liefdesbang van Hannah Cuppen tegen. Dit boek ging over mij en mijn relaties. Ik nam contact op met mijn vriend en vertelde hem over de herkenning die ik vond. Ook hij las Liefdesbang en herkende zichzelf. Ik als verlatingsangstige, hij als bindingsangstige, waren samen een liefdesbange dans aan het dansen. Een relatie van aantrekken en afstoten, niet met en niet zonder elkaar kunnen.

We zochten allebei hulp om mentaal en emotioneel weer in balans te komen en volgden samen een aantal sessies relatietherapie om hardnekkige patronen onder de loep te nemen. Het was hard werken -en soms is het dat nog steeds- maar het was en is alle moeite waard.

Onze liefdesbange dans voelde vaak eenzaam. Om me heen was iedereen bezig met huizen kopen, trouwen en kinderen krijgen… En wij klooiden maar een beetje aan. Nu we jaren verder zijn, herken ik de liefdesbange dans bij vele anderen. Er gaat geen yogavakantie voorbij zonder dat het boek Liefdesbang uitgebreid wordt besproken. Wat is het toch elke keer weer een feest van herkenning.

Ik ben niet van mijn verlatingsangst ‘af’, maar ik heb wel geleerd om ermee te dealen. Bij tijd en wijle is het een uitdaging om in mijn eigen kracht te staan en uit de liefdesbange dans te blijven. Soms maakt dat me moedeloos: waarom kan het niet gewoon ‘vanzelf’ gaan?

Alles over liefdesbang, verlatingsangst en bindingsangst

Voor mijn podcastkanaal wilde ik dan ook heel graag in gesprek met Hannah Cuppen, schrijfster van Liefdesbang, Liefdesroep en Liefdeskunst. Ik legde haar mijn meest prangende vraag voor: hoe ziet een gezonde relatie er nou echt uit? Maar heel zelden tref ik stellen die oprecht gelukkig ogen en dat maakt me soms wat sceptisch. Bestaat het eigenlijk wel, dat sprookjesbeeld van ‘ze leefden nog lang en gelukkig’ of is dat een utopie?

In een podcast legt Hannah op heldere wijze uit wat liefdesbang nou eigenlijk is. Ze schetst een beeld van verlatingsangst, bindingsangst en de liefdesbange dans die er ontstaat.

De podcast is te beluisteren op o.a. iTunes en Spotify. Via onderstaande player is de podcast ook af te luisteren.

De balans tussen verbinding en autonomie

Hannah Cuppen kent de liefdesbange dans als geen ander. Na meerdere relaties zag Hannah een patroon. Met haar eerste grote liefde kon ze niet samenzijn. Hoewel ze beiden dolgraag wilden, lukte het niet. Net als ik stelde zij zichzelf de vraag: wat doe ik dat dit zo gaat? Ze maakte de reis naar binnen en ging haar eigen verlatingsangst onderzoeken. Door met zichzelf te verbinden, een verticale verbinding te maken, is zij nu in staat om ook horizontaal te verbinden, te verbinden met anderen. Daarmee is zij direct ook een mooi voorbeeld voor degenen die zich herkennen in Liefdesbang: er is hoop. Inmiddels is Hannah al jaren gelukkig met haar partner. Hun relatie is gelijkwaardig en van een liefdesbange dans is geen sprake. Dat betekent niet dat het alleen maar rozengeur en maneschijn is. Hannah geeft eerlijk toe dat zij -net als elk ander stel- soms zoeken naar de juiste balans. Wanneer een oude pijn bovenkomt, kunnen ze dat bij zichzelf herkennen, erkennen, onderzoeken en met elkaar bespreken. Zo is de verlatingsangst van Hannah niet meer problematisch.

Echte verbinding ontstaat wanneer beide partners in staat zijn hun hart te openen en vanuit kwetsbaarheid zichzelf laten zien en delen. Hoe dat er in praktijk uitziet, zal per stel verschillen. Als deskundige weet Hannah Cuppen als geen ander dat elke relatie uniek is. Er is geen blauwdruk voor de ideale relatie. Als mens hebben we de behoefte aan verbinding, maar ook de behoefte aan autonomie. Het is de kunst om een goed evenwicht te vinden.

Meer leren over liefdesbang en de liefdesbange dans? 

Hannah Cuppen schreef al meerdere bestsellers en heeft zo de levens en relaties van talloze anderen op positieve wijze weten te beïnvloeden. Haar boek Liefdesbang is voor het startsein geweest van een levensveranderende transformatie. 

Wil je na het luisteren van de podcast en het lezen van de boeken meer weten over de liefdesbange dans of ben je bereid om de reis naar binnen te maken? Op de website van Hannah Cuppen kun je alle informatie vinden over de waardevolle trainingen die zij geeft, zowel live als online. 

Een bijzonder gesprek over liefde

Wanneer het verhaal van Hannah je aanspreekt, dan heb je vast interesse in het verhaal van Patrick Kicken. Ook met hem had ik een mooi gesprek over de liefde.