Hoewel ik mijn werk als yogadocent ontzettend mooi, belangrijk en leuk vind, zijn er ook aspecten waar ik vreselijk van baal. Zo vind ik het yogawereldje een bijzonder vreemd wereldje. De eerste maanden viel ik van de ene in de andere verbazing. Inmiddels hou ik me meer afzijdig en dat geeft me veel meer rust. Toch gebeuren er nog genoeg rare dingen. Vandaag deel ik de 5 meest bizarre ervaringen die ik als yogadocent heb opgedaan.

1. Zaken die het daglicht niet kan verdragen

Toen ik net begon als yogadocent gaf ik veel les op een plek die me op veel manieren een vervelend gevoel gaf (zie ook ervaring 3 en 4).

Aan de ene kant vind ik mezelf best wereldwijs en ruimdenkend, aan de andere kant bestaat er een wereld waar ik nooit mee in aanraking kom. Laten we het voor het gemak het criminele circuit noemen. Dat yogastudio’s lang niet altijd worden gerund door eerlijke yogi’s die hard werken om hun brood te verdienen, bewees deze yogastudio wel. De partner van de eigenaresse hield er merkwaardige zaakjes op na. Dat gebeurde zo opvallend dat het niet anders kon dan dat zij hiervan op de hoogte was.

Deze beste man hield er zaakjes op na die het daglicht niet konden verdragen. Dat er drugs in het spel waren, ben ik heel zeker van. Of dit alleen voor eigen gebruik was, of ook voor de verkoop, is mij nooit duidelijk geworden. Hij maakte vaak opmerkingen die insinueerde dat hij de Politie te slim af was. Waarmee precies? Geen idee. Ik was stiekem doodsbang voor die man en stuurde het gesprek dan direct weer naar veiligere onderwerpen.

2. Porno met de yogajuf

Ik tref relatief vaak mannen in mijn lessen en dat vind ik ontzettend leuk. Doorgaans nemen mannen een andere energie met zich mee en brengen ze meer balans in een groep. Dit zijn stuk voor stuk mannen die serieus met yoga bezig zijn en op een prettige manier het contact met mij en andere yogi’s aangaan.

Helaas loopt er ook een ander slag man rond. Mannen die te veel tijd doorbrengen op pornosites en in de veronderstelling zijn dat vrouwen het leuk vinden om bekeken te worden in hun yoga outfit. Dat gedrag accepteer ik niet in mijn lessen. Kom je alleen maar om kontjes te kijken, dan wijs ik je vrij snel de deur. Toen ik net begon met lesgeven, was ik niet zo assertief en dat zorgde geregeld voor ongemakkelijke situaties. Mannen die opmerkingen maakten die echt te ver gingen, rare berichtjes op Facebook en schunnige vragen.

Ja, yoga kan veel doen voor je seksleven en ja, daar wil ik je best wat over vertellen, maar als je alleen maar opzoek bent naar vieze praatjes, dan moet je toch echt een ander zoeken.

De meest vervelende situatie vond ik toen ik van een vaste deelnemer iets te veel ongepaste complimenten via Facebook ontving. Ik vertelde dat ik me niet prettig voelde bij zijn opmerkingen en verzocht hem dit soort berichten voortaan voor zich te houden, maar daarmee ontketende ik een discussie. Als man mag hij zeggen wat hij wil, hij weet zelf wel wanneer iets ongepast is en dat waren zijn opmerkingen echt niet. Ik heb hem gelukkig nooit meer terug gezien.

3. Affaires met yogi’s

De intrigerende man uit de eerste ervaring, hield er nog meer geheime zaakjes op na. Dat hij vreemdging, had hij zich al vrij snel laten ontvallen. Dat zijn partner, de eigenaresse van de studio, daar niets van wist, was hij ook duidelijk over. Hoewel ik in de meeste gevallen dit soort bedrog direct zou doorbrieven, hield ik dat nu wel uit mijn hoofd. Deze man was niet vies van bedreigingen en vechtpartijen. Ik zou sowieso als verliezer uit dit verhaal komen. Ik besloot om me er volledig buiten te houden en geen vragen te stellen.

Het werd pas echt ongemakkelijk toen ik ontdekte dat er ook affaires met yogi’s uit de studio gaande waren. Wat ze in hem zagen? Al sla je me dood. Het zal wel iets te maken hebben met de kick die ermee gepaard ging.

Toen ik daar allang weg was, hoorde ik dat hij ook een lijntje had uitgegooid bij een (getrouwde) collega die vriendelijk heeft bedankt voor het aanbod.

4. Zonder reden de laan worden uitgestuurd 

Al weken speelde het door mijn hoofd: ik wilde stoppen bij deze yogastudio, maar was bang voor de financiële consequenties die dat voor mij zou hebben. Daarnaast vond ik mijn lessen zo ontzettend leuk. Ik had groepen met vaste deelnemers die altijd erg enthousiast waren. Het dilemma bleef door mijn hoofd spoken, maar zoals dat gaat met dingen waarin je geen keuzes maakt: er wordt dan een keuze gemaakt. Kerstavond vertrok ik uit de yogastudio met het compliment dat ik de enige docent was, waarover nog nooit een klacht binnen was gekomen. Kerstochtend kreeg ik een mail met de mededeling dat ik niet meer terug hoefde te komen. That’s it. Geen verdere uitleg.

Van klanten en collega’s kreeg ik de weken die volgden teleurgestelde berichten. Hen was ter ore gekomen dat de eigenaresse een te grote concurrent in mij zag: klanten vonden mijn lessen beter dan die van haar.

Fun fact: Hoe de samenwerking met mij werd beëindigd, was op zijn minst onbeschoft te noemen, maar hoe dat bij een collega ging, was nog veel erger. Zij kreeg per mail een lijst toegestuurd waarop puntsgewijs werd aangegeven wat er allemaal mis was met haar. Bizar.

5. Jij doet al het werk, maar ik verdien al het geld

Argh. Dit is mijn grootste frustratie. Potentiële opdrachtgevers die zogenaamd geen geld hebben om je te betalen.

Als yogadocent verdien je doorgaans niet veel. De maximum tarieven zijn vele malen lager dan die van een gemiddelde zzp’er, terwijl onze kosten natuurlijk niet heel veel verschillen. Ook wij betalen belasting, maken reiskosten, hebben voorbereidingstijd, willen pensioen opbouwen en zouden het liefst ook een arbeidsongeschiktheidsverzekering hebben. Daar wil ik niet (te veel) over klagen, het is immers mijn eigen keuze om les te geven.

Het wordt pas echt vervelend wanneer iemand mij een mooi aanbod doet. Een mooi aanbod voor zichzelf, welteverstaan. Wat het zo mooi maakt voor mij, is volslagen onduidelijk. Wanneer ik aangeef dat het aanbod voor mij niet rendabel is en een tegenvoorstel doe, wordt ik steevast overspoelt met zielige verhalen. Ze zitten zelf ook in een financieel lastige situatie. Ja, dus? Omdat jij het financieel moeilijk hebt, moet ik het ook moeilijk hebben? Hun studio is hun passie en daar verdienen ze helaas niets mee. Hoe kan dat? Heb je dan nooit een goed ondernemingsplan bedacht met een bijbehorend verdienmodel? En het grootste kulargument: anderen doen het voor minder. Dan ga je toch lekker met die anderen in zee. 

Rare, onrealistische voorstellen zijn eerder regel dan uitzondering. Inmiddels weiger ik ze altijd, hoe weinig ik die maand ook verdien. Ik weet dat ik daarom nog weleens als star en zakelijk wordt gezien en dat zal ik niet ontkennen. Ik weet wat ik waard ben en daar sta ik ook voor.